WELCOME

TO

L.o.V.e KiM HuN Ha hahaha

<<Blog>>

By ArAyA...

3 ปี.....ที่มีปันหาเยอะมาก
3 ปี.....ที่เปนความทรงจำดีๆช่วงหนึ่ง
3 ปี.....ที่ผ่านปายเรวมาก
3 ปี.....ก่าเพื่อนที่น่าร้าก
3 ปี.....กับการเที่ยวกะเพื่อนๆ
3 ปี.....กับการกิน นอน เล่น นั่ง กะเพื่อนๆ
3 ปี.....กับความรักที่มีต่อใครบ้างคนหรือเพื่อนๆๆที่น่ารัก
3 ปี.....กับเวลาหัวเราะของเพื่อนๆ
3 ปี.....กับมุขขำๆของเพื่อนๆ
3 ปี.....กับเวลาที่มีฟามสุข
3 ปี.....ที่ทามห้ายรุ้สึกว่าชีวิดไม่น่าเบื่อ
3 ปี.....ที่ห้ายอารายก่าเรามากๆ ขอบคุน......เพื่อนทุกคนที่เปนเพื่อนที่ดีที่สุดขอบคุน......
ห้องเรียนที่ห้ายเราเรียนหนังสือขอบคุน......ปันหาที่ทามห้ายเราร้ากกานขึ้น ขอบคุน......
รร.ที่ทามห้ายเรารุ้จักเพื่อนที่ดี ขอบคุน......เพื่อนที่อยุ่ข้างเราเสมอ
ต่อปายคงม่ามีบรรยากาดแบบนี้แระ ส่งขนมไนห้องกินกานกิน
คุยทุกชม.จนโดนว่า

นึกไรไม่ออกเรยไม่อยากคิดเรยว่าจบไปจาเหงา เศร้าเพียงใด ร้ากเพื่อนทุกคนมากมายนะเกบเวลา3ปีนี้ที่เราเคยอยู่ร่วมกันห้องเดียวกันไว้เปนภาพความทรงจำดีๆแระก้เตรียมตัวที่จาเจอเพื่อนใหม่...ห้องเรียนใหม่




ให้หยุดเวลาได้มาหยุดให้ผมทีคับ




เราเคยเกลียดกันเมื่อตอนเราเป็นนักเรียนและยังเคยมีเรื่องกันไว้...เราเคยโกรธกันเมื่อเจอกันในชั้นเรียน..ไม่เคยยอมฟังผู้ใด.....ไม่เคยยอมให้กันชอบทะเลาะมีเรื่องกันทุกที.....จะเป็นไงก้ชั่งมันแต่จะให้ยอมแพ้เป็นไม่มี.....พอเราเติบโตกับเปลี่ยนแปลงความคิดเดิม..แล้วเราลืมที่ทำกันไว้...ทำความเข้าใจไม่ให้ใครมาซ้ำเติม...จูงมือพากันก้าวไป...หนักใจเราช่วยกันหากปัญหามีอยุ่เราไม่กัว...หากว่าเราจะช่วยกันไม่มีวันความหวังจะมืดมั่ว...เพื่อนที่เคยได้เคยทิ้งกันไม่ว่าความฝันนั้นจะไกลสักเท่าไหร่...เธอหกล้มสมสานเมื่อใดเพื่อนจะปลอบใจ...ไม่มีคนที่จะรุ้ใจไม่มีใครรักและตามใจเหมือนเพื่อนเก่า...จะทำไงตามใจแต่เราเพื่อนเรารักจิง... ::::::::::::::::::::::::::::: เจอคนกี่คนที่เคยเป็นเพื่อนดีและให้เราทำตามความฝัน..เจอเพียงกี่คนที่เต็มใจจะร่วมทางและเข้าใจในความสำคัญ...ยิ่งทิ้งยิ่งผุกผันเพื่อนเท่านั้นจะอยุ่เป็นเพื่อนไป..เพื่อนเป็นไงก้เป็นกันกอดคอกันจนวันตาย......



Ps ::::: รักเพื่อนทุกคนเว้ย

พรุ่งนี้แล้วสินะ จะต้องแยกย้ายกันไป..
พบเจอสิ่งใหม่ใหม่ของวันข้างหน้า
รู้ไหม นอกจากใบ รบ.หนึ่งใบที่ได้มา
ยังมีมิตรภาพล้ำค่าที่วันเวลาแถมมาแบบไม่รู้ตัว
เร็วนะเทอว่ามั้ย.. ไม่น่าเชื่อเลยว่าเวลาจะผ่านไปเร็วแบบนี้
เรียน เล่น เที่ยว เผลอแผล็บเดียวสามปี
แต่คล้ายกับว่าวานนี้เราเพิ่งเจอกัน
เทอรู้สึกอย่างไรฉันรู้เพราะที่เทอกำลังรู้สึกอยู่คงเหมือนกับฉัน
ไม่เป็นไรหรอกนะ ถึงเราจะต้องจากกัน
แต่เชื่อสิ ความเป็นเพื่อนของเรานั้น จะอยู่ข้างกันตลอดไป
ไม่ต้องรีบลุกเหมือนทุกเช้า
เสื้อนักเรียนตัวเก่าแขวนข้างฝา
ได้ปิดเทอมก็ดีแล้วนินา
อุตส่าห์รอวันนี้มาตั้งหลายปี
แต่ทำไมหัวใจกลับเหงาเหงา
เสื้อนักเรียนตัวเก่าเปรอะเปื้อนสี
ลายมือใครเป็นใครยังจำได้ดี
เมื่อวานนี้ยังเฮฮา ร่ำลากัน
กลายเป็นเช้าที่เหว่ว้ากว่าทุกเช้า
เสื้อนักเรียนตัวเก่า เหงาเท่าฉัน
เคยหยอกล้อเล่นสนุกอยู่ทุกวัน
กว่าจะรู้ว่าผูกพันก็วันลา
อยากให้วันที่ผ่านลับกลับย้อนมา
ไม่อยากเหงา เหว่ว้า อย่างนี้เลย
พรุ่งนี้จะไม่มีเสียงกระดิ่ง
ดังกริ่งๆ ตอนแปดโมงเช้า
ไม่มีใครมาตรวจเรื่องแต่งกายเรา
ไม่มีภาพเก่าๆ ของวันวาน
*ไม่มีเสียงหยอกเย้า
ไม่มีข้าวแกงร้านเก่าในโรงอาหาร
ไม่มีกีฬาสี
ไม่มีนิทรรศการ
ไม่มีกระดาน
ไม่มีการบ้านของใคร(ให้เราลอก...อีกแล้ว)
คงมีแต่คำว่าเพื่อน
ที่จะไม่ถูกลบเลือนไม่ว่าวันไหน
วันนี้ วันพรุ่งนี้และตลอดไป
จะถูกบันทึกไว้ในความทรงจำ
ในห้องเล็กเล็ก ห้องนี้
มีความรู้สึกดีดีซ่อนอยู่
อบอุ่น สดใส ไปทุกอณู
ฉันเชื่อว่าเทอก็รู้เพราะเราอยู่ห้องเดียวกัน
สำหรับคนอื่น มันอาจเป็นแค่ห้องเรียนเก่าเก่า
แต่สำหรับเรา ความหมายมันมากกว่านั้น
โต๊ะ เรียน กระดานดำ ความผูกพัน
จนอยากบอกเทอว่า...."ห้องเดียวกัน..สำคัญเสมอ" จริงจริง